Nowe życie w Norwegii
Obowiązkowa rejestracja na komisariacie policji
W ciągu 7 dni od przyjazdu do Norwegii wszyscy posiadacze pozwolenia na pobyt muszą zgłosić się na komisariat policji celem rejestracji. Polega ona na okazaniu paszportu lub innego dokumentu tożsamości oraz udzieleniu niezbędnych informacji. Niedopełnienie tego obowiązku oznacza nielegalny pobyt w Norwegii zagrożony wydaleniem z kraju.
Obowiązkowa rejestracja w Norweskim Rejestrze Ludności
W ciągu 8 dni od przyjazdu do Norwegii każdy imigrant musi udać się do biura Norweskiego Rejestru Ludności (tzw. Folkeregisteret) w celu rejestracji. Polega ona na okazaniu paszportu lub innego dokumentu tożsamości. Urzędnik może jednak poprosić o okazanie dodatkowych, oryginalnych dokumentów, dlatego należy zabrać je ze sobą. Po zarejestrowaniu urząd nadaje każdemu osobisty numer identyfi kacyjny (PIN) składający się z 11 cyfr.
Uczestnictwo w norweskim systemie ubezpieczeń społecznych
Każda osoba posiadająca prawo pobytu lub mieszkająca w Norwegii przez co najmniej 1 rok zyskuje jednocześnie prawo do uczestnictwa w krajowym systemie ubezpieczeń od pierwszego dnia pobytu. Udział w systemie uprawnia Cię do otrzymywania wielu świadczeń, np. opieki zdrowotnej, zasiłków i zapomóg (przysługujących w zależności od wieku), prawa do emerytury, itp.
Badania na obecność gruźlicy
Większość osób deklarujących chęć pozostania w Norwegii dłużej niż 3 miesiące musi przejść badanie na obecność prątków gruźlicy. Pismo w sprawie terminu i miejsca przeprowadzania badań otrzymasz zwykle z miejscowego urzędu gminy. W przeciwnym razie należy zgłosić się do najbliższej przychodni lub do Głównego Gminnego Przedstawiciela Służby Medycznej.
Lekcje języka norweskiego
Każdy imigrant ma obowiązek uczęszczać na lekcje języka norweskiego i zajęcia z wiedzy o społeczeństwie. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w niniejszej broszury pt. ?Szkolnictwo i system edukacyjny?.
Prawo jazdy
Aby móc prowadzić samochód w Norwegii musisz mieć ważne prawo jazdy. Posiadacze prawa jazdy wydanego w innym państwie muszą potwierdzić jego ważność na terenie Norwegii.
Pozostałe informacje nt. nowego życia w Norwegii
Więcej informacji o Krajowym Rejestrze Ludności: www.skatteetaten.no. Więcej informacji o Norweskim Systemie Ubezpieczeń Społecznych: www.trygdeetaten.no. Więcej informacji o prawie jazdy i przepisach towarzyszących: www.vegvesen.no lub w miejscowych urzędach ds. ruchu.
Społeczeństwo i ustrój demokratyczny
Mieszkańcy
Norwegia liczy sobie około 4,7 miliona mieszkańców, z których większość zamieszkuje mniejsze lub większe miasta. Stolicą Norwegii jest Oslo (ok. 550.000 mieszkańców). W Norwegii przebywa około 415.000 imigrantów z ponad 200 krajów. Najwięcej przyjezdnych pochodzi z Pakistanu, Szwecji, Danii, Iraku, Wietnamu, Somalii, Bośni-Hercegowiny, Iranu, Turcji oraz Serbii i Czarnogóry. W samym Oslo mieszka około 130.000 imigrantów.
Demokracja
W Norwegii panuje ustrój demokratyczny. Oznacza to, że społeczeństwo w drodze wolnych wyborów mianuje rządzących, czyli deputowanych do parlamentu (Storting), a także do władz gminnych i powiatowych. Norwegia jest również monarchią, ale król ma władzę jedynie tytularną i pełni funkcje reprezentacyjne. Najważniejszymi organami politycznymi państwa są Storting i rząd.
System prawny
Przepisy prawne i ustawy w Norwegii uchwala Storting. Wszyscy mieszkańcy naszego państwa muszą ich przestrzegać. W przypadku złamania prawa winnego czeka nieunikniona kara, a nieznajomość przepisów nie zwalnia z odpowiedzialności za naruszenia.
Przywileje społeczne
W Norwegii panuje wolność słowa i prasy, co znaczy, że każdy może mówić i pisać o wszystkim. Na przykład można krytykować lub protestować przeciwko zjawiskom, których nie akceptujemy. Gazety, radio i telewizja są całkowicie niezależne od polityki państwa czy przekonań polityków.
W Norwegii panuje również wolność wyznania. Każdy może wyznawać własną religię. Religię ofi cjalną stanowi wyznanie ewangelicko-luterańskie, zaś większość Norwegów należy do kościoła narodowego. Jednak w kraju można spotkać wiele innych religii, a także osoby niewierzące lub niepraktykujące.
W Norwegii nie można trafi ć do więzienia bez postawienia zarzutów i procesu. Zasada ta nazywa się prawem do uczciwego procesu i oznacza, że każdy mieszkaniec podlega ochronie prawnej. Każdy ma prawo do przedstawienia swoich racji przed niezawisłym sądem, a władze muszą traktować wszystkich ludzi i sprawy w sposób równy i sprawiedliwy.
W Norwegii obowiązuje kilka przepisów zabraniających dyskryminacji. Oznacza to, że wszyscy muszą być traktowani w ten sam sposób, i że nie wolno dyskryminować żadnego człowieka za wyznanie, poglądy polityczne, pochodzenie, narodowość, płeć, orientację seksualną, kolor skóry, język czy przekonania.
W Norwegii obowiązuje też równość płci regulowana odpowiednią Ustawą o równym statusie kobiet i mężczyzn, która narzuca obowiązek stwarzania równych szans, a także zrównuje obie płcie w zakresie przysługujących im praw i obowiązków w społeczeństwie.
Podatki i świadczenia socjalne
Każdy mieszkaniec Norwegii musi opłacać podatek dochodowy państwu i gminie. Dochody z podatków służą fi nansowaniu szpitali, żłobków, szkół i zakładów psychiatrycznych, budowie dróg oraz wielu innym ważnym społecznie celom. Poprzez płacenie podatków każdy z nas przyczynia się do lepszego życia całego społeczeństwa i zapewnia sobie i innym odpowiedni poziom życia.
Osoby mające problemy fi nansowe uniemożliwiające normalne życie mogą liczyć na pomoc krajowego zakładu ubezpieczeń społecznych lub opieki społecznej w macierzystej gminie. Urzędy te udzielają również wszelkich informacji na temat możliwości otrzymania niezbędnej pomocy.
Źródło: nyinorge.no
