fot: fahrenheit.net.pl
Kilka małych wspólnot norweskich było stopniowo organizowanych w większe regiony w 9 wieku, około roku 900 król Harald Fairhair (Harald Hĺrfagre) ujednolicił sferę i stał się pierwszym i najwyższym władcą. W średniowieczu Wikingowie z Norwegii osiedlili się w Anglii, Francji, Irlandii i Islandii. Norwegia i Dania następnie utworzyły jedno królestwo z 1380 do 1814,kiedy w wyniku wojen napoleońskich, Norwegia zjednoczyła się ze Szwecją, przyjmując nowoczesną konstytucję w tym procesie.
W 1905 r. Norwegia i Szwecja rozeszły się pokojowo w różne kierunki i od tego czasu Norwegia stała się niezależna. W 1945 roku król Haakon VII powrócił do Norwegii z emigracji w Wielkiej Brytanii. Norwegia, dążąc do odegrania pewnej roli w wysiłkach na rzecz ustanowienia pokoju na świecie, przystąpiła do Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1945 roku i Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) w 1949 roku. To również miało na celu ustalenie gospodarczej i politycznej ochrony poprzez połączenie Nordyckiej Rady z Danią, Szwecją, Finlandią i Islandią w 1952 r.
W 1994, Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w Lillehammer, w Norwegii. To wydarzenie było czasem wielkich uroczystości dla mieszkańców Norwegii. Olimpiada było okazją, aby pokazać całemu światu, jak daleko zaszedł ten kraj podczas stu lat niezależności. To również dało światu możliwość zobaczenia pięknych krajobrazów Norwegii i wspaniałych ludzi.
Źródło: norwegia.lovetotravel.pl
